 |
Święto Miłosierdzia |
|
Święto Miłosierdzia |
Pragnę, ażeby pierwsza niedziela po Wielkanocy była świętem Miłosierdzia - powiedział Pan Jezus do s. Faustyny. Mówił o tym pragnieniu aż 14 razy, określając nie tylko miejsce tego święta w kalendarzu liturgicznym, ale także cel jego ustanowienia, sposób przygotowania i obchodzenia.
Dusze giną mimo Mojej gorzkiej męki - powiedział Pan Jezus, podając powód dla ustanowienia święta. Święto ma być dniem szczególnej czci Boga w tajemnicy Jego miłosierdzia, które jest źródłem i motywem wszystkich dzieł Pana Boga wobec człowieka, a szczególnie dzieła odkupienia. Jest to także - z woli Bożej - dzień szczególnej łaski dla wszystkich dusz, a zwłaszcza dla grzeszników, którzy najbardziej miłosierdzia Bożego potrzebują. Święto Miłosierdzia - mówił Pan Jezus - wyszło z wnętrzności Moich dla pociechy całego świata .
Z tym dniem, a ściśle mówiąc - z Komunią świętą przyjętą w tym dniu po dobrze odprawionej spowiedzi - związana jest największa obietnica: zupełnego odpuszczenia win i kar . Pisze ks. Ignacy Różycki: Ta łaska - jest czymś znacznie większym niż odpust zupełny. Ten polega bowiem tylko na darowaniu kar doczesnych, należnych za popełnione grzechy, ale nie jest nigdy odpuszczeniem samych win. Najszczególniejsza łaska jest zasadniczo również większa niż łaski sześciu sakramentów, z wyjątkiem sakramentu chrztu świętego. W przytoczonych zaś obietnicach Chrystus związał odpuszczenie win i kar z Komunią świętą przyjętą w święto Miłosierdzia (...) . Jest to oczywiste, że Komunia święta musi być nie tylko godna, ale musi spełniać podstawowe wymagania nabożeństw do Miłosierdzia.
Pan Jezus nie ograniczył swej hojności do tej jednej choć tak wyjątkowej łaski, ale obiecał, że wylewa całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła Miłosierdzia, bo w tym dniu otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski . Wielkość tego święta polega m.in. na tym, że wszyscy ludzie, nawet ci, którzy dopiero w tym dniu się nawracają mogą uczestniczyć we wszystkich łaskach i doczesnych dobrodziejstwach, jakie Pan Jezus przygotował na to święto. Mogą je otrzymać zarówno poszczególne osoby, jak i wspólnoty ludzkie, byleby tylko z wielka ufnością prosili.
Przygotowaniem do tego święta ma być nowenna, polegająca na odmawianiu przez 9 dni - poczynając od Wielkiego Piątku - koronki do Miłosierdzia Bożego, którą Pan Jezus podyktował s. Faustynie.
Jeśli chodzi o sposób obchodzenia święta, to Pan Jezus pragnie, aby w tym dniu obraz Miłosierdzia był publicznie uczczony i aby kapłani mówili o Jego niezgłębionym miłosierdziu, a wszyscy by spełniali akty miłości miłosiernej wobec bliźnich i z ufnością korzystali z sakramentu pojednania i Eucharystii.
W sposób spontaniczny wierni oddawali szczególnie cześć Miłosierdziu w I niedzielę po Wielkanocy już od czasu II wojny światowej. Oficjalnie to święto ustanowił najpierw w swojej diecezji metropolita krakowski kard. Franciszek Macharski w 1985 r. Następnie inni biskupi wprowadzali to święto w swoich diecezjach. W roku 1995 na prośbę Episkopatu Stolica Apostolska wydała dekret zezwalający na obchodzenie teko święta we wszystkich diecezjach Polski.
Wybór I niedzieli po Wielkanocy, która kończy oktawę Zmartwychwstania Pańskiego, wskazuje na ścisły związek między wielkanocną tajemnicą odkupienia a świętem Miłosierdzia. Męka, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa są bowiem szczytowym objawieniem miłości miłosiernej Boga. Dzieło odkupienia owocuje w sakramentach świętych, o których mówi liturgia święta Miłosierdzia. Chrzest, sakrament pokuty, Eucharystia - są niewyczerpalnymi źródłami miłosierdzia Bożego, do których na całej ziemi, wszystkie pokolenia prowadzi Kościół święty. Dlatego liturgia tej niedzieli jest punktem kulminacyjnym uwielbiania Boga w tajemnicy Miłosierdzia.
Parafia Katedralna Rzeszów 2000