Gazetka parafialna

"Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie" (Mt 5:10)

 

O prześladowaniu nie mówimy tylko wtedy, gdy chrześcijanie są ranieni, torturowani czy zabijani z powodu swojej wiary, tak jak dzieje się to w wielu krajach.

Prześladowanie ma miejsce także wtedy, gdy chrześcijanie z powodu swojej wiary tracą miejsca pracy lub środki na utrzymanie; kiedy dzieci z powodu swojej wiary lub wiary rodziców nie mogą dostać się do szkół lub mają ograniczone szanse zdobycia wykształcenia; kiedy chrześcijanie z powodu presji otoczenia lub w obawie o swoje życie muszą opuścić swoje rodzinne strony.

Powyższe przykłady można określić mianem dyskryminacji, ale nie zmienia faktu, że są one zakazane przez międzynarodowe konwencje oraz deklaracje i powinno się im przeciwdziałać.

Tak samo jak w przypadku, kiedy zabrania się chrześcijanom budowania kościołów, czy spotykania się w prywatnych domach; jak również gdy przez uciążliwe procedury utrudnia się lub wręcz uniemożliwia rejestrację chrześcijańskiego kościoła bądź organizacji. To, czy takie przypadki prowadzą do prześladowania czy tylko dyskryminacji, nie ma znaczenia. Nie chodzi o to, jak to nazwiemy - chodzi o to, że coś takiego ma miejsce i nie możemy przejść obok tego obojętnie.

W ostatnich latach da się zaobserwować, że sprawcami prześladowań coraz częściej są osoby z najbliższego otoczenia ofiar. Zjawisko to też nazywamy prześladowaniem, ponieważ dla ofiar nie ma znaczenia czy cierpieniem obarcza ich państwo czy sąsiedzi. Niestety, w przypadkach prześladowań państwo rzadko interweniuje - często chrześcijanie nękani przez okoliczną społeczność nie otrzymują pomocy ze strony policji czy wojska, nie wszczyna się dochodzeń, a ciemiężyciele nie ponoszą żadnej kary za swe czyny.

Według oceny organizacji Open Doors, chrześcijanie stanowią największą grupę prześladowanych z powodów religijnych. Szacuje się, że na całym świecie około 100 mln chrześcijan doświadcza prześladowań ze względu na swoją wiarę w Jezusa Chrystusa.

Chrześcijanie cierpią w wielu krajach nie tylko z powodu braku wolności religijnej. Są oni pozbawiani wielu innych praw, takich jak: prawo do ochrony przed arbitralnym zatrzymaniem, prawo do sprawiedliwego procesu, prawo dostępu do wymiaru sprawiedliwości, równości przed sądem, prawo do niestosowania tortur, prawo do posiadania rodziny. Krótko mówiąc, pozbawia się ich podstawowych praw przysługującym im nie tylko jako mniejszościom religijnym, ale i jako obywatelom i zwyczajnym ludziom. 

W Tygodniu Misyjnym w naszych modlitwach i ofiarach pamiętajmy o naszych siostrach i braciach, prześladowanych za wiarę w Jezusa. Okażmy w ten sposób naszą solidarność z nimi. 

Zaproszenie do włączenia się w OAZĘ

 

"Kochani oazowicze! Jako biskup Krakowa starałem się wspierać Was swoją obecnością, a jako Biskup Rzymu nieustannie jestem z Wami w moich modlitwach i serdecznych myślach. Niech umiłowanie Eucharystii i Biblii zawsze rzuca Boże światło na drogi Waszego życia. Bogu dziękuję za ten ruch, który przyniósł tyle błogosławionych owoców w sercach młodzieży w minionych trudnych latach, a i dzisiaj stanowi potężne środowisko duchowego rozwoju młodzieży i rodzin".

/ Jan Paweł II, Kraków-Błonia, 18.08.2002 /

Ruch Światło - Życie popularnie zwany OAZĄ istnieje w naszej parafii od ponad 30 lat. Inicjatorem powstania był ks. Józef Bar. Obecnie naszym opiekunem jest ks. Krzysztof Szopa. Zgodnie z wezwaniem Ojca założyciela ks. Franciszka Blachnickiego, o którego beatyfikację cały ruch oazowy obecnie się modli, kładziemy szczególny nacisk na pracę formacyjną. Składa się ona z trzech etapów: ewangelizacja - poznanie prawd chrześcijańskiej wiary; deuterokatechumenat - przeżycie prawd wiary; diakonia - służba według Darów Ducha Świętego.

W naszej parafii OAZA dzieli się na grupę młodszą - czyli uczestników ze szkoły podstawowej i grupę starszą, obejmującą uczniów gimnazjum oraz szkoły średniej. Grupa młodsza ma swoje spotkanie o godz. 16:00 (od października do Wielkanocy, w pozostałych miesiącach o godz. 17:00). Następnie jest wspólny śpiew i nasze najważniejsze spotkanie z Chrystusem, czyli EUCHARYSTIA, którą ubogacamy śpiewem oraz włączając się w różnego rodzaju posługi. Po niej jest spotkanie grupy starszej. Grupa starsza podzielona jest na małe grupy w zależności od stopnia oazowego wtajemniczenia i wieku. Animator danej grupy przychodzi do niej z konkretnym planem działania. Tematykę spotkań narzuca ogólnopolski program. Tematykę spotkań ogólnych animatorzy ustalają samodzielnie.

Angażujemy się również w życie parafialne. Co dwa tygodnie, w niedziele, uświetniamy liturgię o godzinie 9:00, organizujemy różne czuwania, uczestniczymy w pielgrzymkach do sanktuariów Maryjnych. Nasze spotkania to nie tylko śpiew i modlitwa, ale również zabawa, wycieczki oraz radość ze wspólnego przebywania. Naszym opiekunem jest ks. Krzysztof Szopa.

Jesteśmy otwarci na nowych ludzi, jeśli więc chcesz się z nami modlić, sławić Pana śpiewem, jeśli chcesz się wspólnie z nami pośmiać i pobawić - przyjdź, a nie pożałujesz. Serdecznie zapraszamy! Najbliższe spotkanie: SOBOTA 18.10.2014 r. GODZ. 16.00.  

Katedralny Chór Chłopięco-Męski Pueri Cantores Resovienses

Katedralny Chór Chłopięco-Męski Pueri Cantores Resovienses został założony  w 1985 r. przez Urszulę Jeczeń-Biskupską. W 1993 r.  Chór został przyjęty w poczet członków Światowej Federacji Chórów Pueri Cantores. Koncertował w wielu krajach Europy, m.in w Austrii, Belgii, Danii, Francji, Holandii, Niemczech, na Słowacji,  Ukrainie i we Włoszech. Jest laureatem licznych konkursów krajowych i zagranicznych.  Od początku swego istnienia bierze aktywny udział w życiu religijnym oraz kulturalno-artystycznym Rzeszowa, regionu i kraju. Od 2010 r. dyrygentem i kierownikiem artystycznym Chóru jest Marcin Florczak.

CHRZTY, ŚLUBY i POGRZEBY W PAR. KATEDRALNEJ – WRZESIEŃ 2014

  • Kajetan KOZŁOWSKI
  • Daniel POPEK
  • Izabela KULIŃSKA
  • Filip PROKOCKI
  • Dominik CYGA
  • Maksymilian Paweł HANULAK
  • Filip KAŃSKI
  • Witold DROŻDŻ i Anna SŁOTWIŃSKA
  • Marcin POSIAK i Joanna PIZIAK
  • Piotr SKRZYPCZAK i Agnieszka SŁOWIK
  • Piotr WŁOCH i Agnieszka SWORST
  • Wojciech WYSZYŃSKI i Justyna RYKAŁA
  • Jacek OSSOLIŃSKI i Marta GWIZDAK
  • Mirosław KUŚ i Małgorzata BIJOŚ
  • Tomasz KIEREPKA i Małgorzata ZIOBRO
  • Józef Bała (69 l.)

Pielgrzymka parafialna do Strachociny i Myczkowiec

Dnia 27 września 2014 roku odbyła się autokarowa pielgrzymka dziękczynna za Misje święte, które miały miejsce w naszej parafii. W pielgrzymce wzięli udział nie tylko członkowie naszej wspólnoty, ale również osoby, którym bliskie jest przesłanie św. Andrzeja Boboli. Na pielgrzymim szlaku znalazły się szczególne miejsca, które wybrał Bóg i gdzie rozdaje swoje łaski, a mianowicie Sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Strachocinie i Myczkowce ze słynącą figurą Matki Bożej Pięknej Miłości.

Na samym początku należy wspomnieć, że pielgrzymka ta była dla każdego ogromną łaską. Swoją obecność w Strachocinie rozpoczęliśmy od nawiedzenia świątyni i zapoznania się z historią życia św. Andrzeja Boboli. Jak zaznaczył kustosz Sanktuarium, ks. Józef Niżnik, kult św. Andrzeja Boboli w tym miejscu rozpoczął się 16 maja 1988 roku, gdy w sposób uroczysty do świątyni zostały wniesione relikwie Świętego i umieszczone w nowym ołtarzu poświęconym św. Andrzejowi. Od tego dnia z każdym rokiem rozwija się bardzo dynamicznie i obejmuje coraz to większą rzeszę wiernych. Być może dlatego, jak podkreśla, że św. Andrzej postrzegany jest tutaj, jako skuteczny orędownik ludzkich modlitw. A może same początki kultu wzbudzają ludzkość ciekawość i prowadzą ich do Strachociny. Przybliżona historia dała nam także większą świadomość znaczenia tego miejsca dla naszej Ojczyzny. Centralnym wydarzeniem była Eucharystia sprawowana w intencji pielgrzymów oraz ucałowanie relikwii św. Andrzeja.

Po zakończeniu Mszy św. i prywatnej modlitwie udaliśmy się na Bobolówkę, miejsce zamieszkania szlacheckiej rodziny Bobolów w Strachocinie w latach 1520-1686, oraz narodzin św. Andrzeja. Znajduje się tam kaplica wzniesiona ku czci św. Andrzeja Boboli, poświęcona w  2007 roku. Wybudowana została dla uczczenia 350 rocznicy jego męczeńskiej śmierci. Kaplica znajduje się w miejscu „resztówki”. Miejsce to sprawia, ze człowiek w zadumie, patrząc na ołtarz przedstawiający św. Andrzeja, może snuć w ciszy serca modlitwę do Boga za jego wstawiennictwem. Poniżej kaplicy znajdują się Dróżki tajemnic bolesnych Pana Jezusa i św. Andrzeja. Pięć kapliczek, w których umieszczone są obrazy ukazujące poszczególne tajemnice. Jeden z obrazów przypomina Mękę Jezusa, a drugi torturowanie św. Andrzeja. Szczególne miejsce na Bobolówce zajmuje Droga Krzyżowa, wzniesiona na pamiątkę 25-lecie kultu Świętego w Strachocinie. Czternaście stacji umieszczone w plenerze wśród dębów, każdy liczący po kilkaset lat, pięknie wkomponowują się w modlitewny krajobraz i podkreślają sakralny charakter tego miejsca.  

Na zakończenie pobytu w Strachocinie ks. Józef Niżnik zaprosił wszystkich do ponownego nawiedzenia tego wyjątkowego miejsca bo jak zaznaczył „aby pokochać to miejsce trzeba tu przyjechać”.

            Kolejnym etapem pielgrzymki były Myczkowce i Ośrodek rehabilitacyjno-wypoczynkowy prowadzony przez Caritas Diecezji Rzeszowskiej. Dzięki uprzejmości ks. Romana Czenczka mieliśmy okazję poznać najważniejsze miejsca tego urokliwego zakątka. W czasie pobytu nawiedziliśmy kaplicę NMP Królowej i Matki pięknej Miłości. Duże wrażenie wywarło na nas Centrum Kultury Ekumenicznej im. Jana Pawła II.  Tu też zwiedziliśmy makietę architektury drewnianej – kościołów i cerkwi, jakie zachowały się do dzisiaj na terenie Polski, Ukrainy i Słowacji.  

Szczególne miejsce w ośrodku stanowi Ogród Biblijny. Jest nie tylko nowym sposobem upiększenia otoczenia roślinnością Bliskiego Wschodu, ale przede wszystkim stanowi specyficzny zapis teologii biblijnej. Jednocześnie zawiera także przemyślaną i uporządkowana katechezę o biblijnej historii zbawienia.  W przemierzaniu przez historię zbawienia zawartą w pięknej scenerii ogrodu towarzyszył nam p. Marek Zych, który w bardzo piękny i głęboki sposób ukazał nam drogę człowieka do Boga.    

Dopełnieniem pobytu była projekcja filmu o Bieszczadach oraz wspólne ognisko. Na tym zakończyliśmy pielgrzymowanie i pełni wrażeń i radości powróciliśmy do Rzeszowa. 

stat4u

Reklamy ukazujące się w serwisie są
częścią statystyk STAT4U.
Parafia Katedralna nie ponosi
odpowiedzialności za ich treść.

Dziś jest: 21.10.2014. Joomla 2.5 templates. Parafia Katedralna Rzeszów 2012. Przygotowanie strony: zikomp. Redaktor: X.Bogusław.