Powitanie

Nowy Biskup Rzeszowski

 Bp Wątroba

 
Ks. Bp Dr Jan Wątroba
 
Papież Franciszek mianował ordynariuszem w Rzeszowie dotychczasowego biskupa pomocniczego archidiecezji częstochowskiej Jana Franciszka Wątrobę. Równocześnie przyjął rezygnację dotychczasowego ordynariusza diecezji rzeszowskiej, bp. Kazimierza Górnego, który ukończył 75. rok życia.
Nowy biskup rzeszowski urodził się w 1953 r. w Wieluniu. Wstąpił do częstochowskiego seminarium duchownego i został wyświęcony na kapłana w 1979 r. Po święceniach pracował jako wikariusz w Wieruszowie. Następnie studiował na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, gdzie uzyskał licencjat z teologii. W latach 1985-1994 był sekretarzem osobistym arcybiskupa częstochowskiego, a następnie rektorem Wyższego Seminarium Duchownego. 20 kwietnia 2000 r. został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji częstochowskiej. Na forum Konferencji Episkopatu Polski jest członkiem komisji ds. duchowieństwa i delegatem ds. duszpasterstwa kobiet.

XXII FESTIWAL MUZYCZNY W RZESZOWSKIEJ KATEDRZE I INNYCH KOŚCIOŁACH RZESZOWA

Ingres ks. bp Jana Wątroby


W sobotę, 20 lipca o godz. 16.30 odbędzie się Ingres nowego Biskupa Rzeszowskiego Jan Wątroby do Katedry. W uroczystej Mszy św. będzie uczestniczyć wielu księży biskupów, kapłanów, sióstr zakonnych i wiernych świeckich.
Polecajmy nowego Pasterza w modlitwie.
W swoim liście do Diecezjan Ks. Biskup Kazimierz Górny, pierwszy Biskup Rzeszowski zaprasza wszystkich do udziału w Ingresie. Oto jego słowa:
"Zapraszam serdecznie, razem z Księdzem Biskupem Edwardem, wszystkich do katedry rzeszowskiej na uroczysty ingres Biskupa Jana. Uroczyste objęcie Diecezji przez nowego Biskupa Rzeszowskiego odbędzie się, z udziałem wielu biskupów w sobotę, 20 lipca, o godz. 16.30. Zapraszam kapłanów, siostry zakonne, przedstawicieli ruchów, stowarzyszeń i organizacji oraz delegacje z każdej parafii i dekanatu do udziału w tej uroczystości.
Posługę nowego Biskupa Rzeszowskiego, całą Diecezję i każdego z Was polecam Matce Bożej, Pani Rzeszowa".

Życiorys Ks. Biskupa Jana Wątroby

Bp Jan Wątroba, syn Franciszka i Ireny, urodził się 4 grudnia 1953 r. w Wieluniu (woj. łódzkie). Pochodzi z rodziny robotniczo-chłopskiej. Ojciec był kolejarzem, prowadząc jednocześnie niewielkie gospodarstwo rolne. Zmarł w 2003 r. Parafia Biała p.w. św. Piotra w Okowach (archidiecezja częstochowska) to miejsce jego chrztu i kolejnych sakramentów świętych. Tam też do dziś mieszka Mama Irena, a w niedalekim Wieruszowie siostra Maria z mężem i trójką dzieci. Starsza siostra Henia zmarła dziesięć lat temu. Do szkoły podstawowej uczęszczał w swojej miejscowości rodzinnej i ukończył ją w 1968 r. W latach 1968-1972 był uczniem Liceum Ogólnokształcącego im Tadeusza Kościuszki w Wieluniu, gdzie uzyskał świadectwo dojrzałości. Studia filozoficzno-teologiczne odbywał w Częstochowskim Seminarium Duchownym w Krakowie. Kilka tygodni po ich rozpoczęciu został powołany do odbycia dwuletniej służby wojskowej i wcielony do specjalnej jednostki kleryckiej w Bartoszycach. Po ukończeniu studiów i uzyskaniu stopnia magistra teologii przyjął święcenia kapłańskie r. w katedrze częstochowskiej z rąk biskupa Stefana Bareły w dniu 27 maja 1979 r., po czym przez dwa lata pracował jako wikariusz parafii p.w. Ducha Świętego w Wieruszowie.
W 1981 r. został przez swego Biskupa posłany do Rzymu, gdzie Fundacja Jana Pawła II powierzyła mu troskę duszpasterską nad pielgrzymami polskimi. Pełnił tę posługę przez cztery lata w ramach Centro Pastorale Corda Cordi. Jednocześnie podjął studia na Uniwersytecie Laterańskim, na którym w 1985 r. uzyskał stopień licencjata z zakresu teologii pastoralnej. W lipcu 1985 r. nowy Biskup Częstochowski Stanisław Nowak powierzył mu obowiązki swego sekretarza i kapelana, które pełnił przez 9 lat. W tym czasie był także sekretarzem Wydziału Duszpasterskiego Kurii Diecezjalnej oraz jej rzecznikiem prasowym. W ramach Tirocinium pastorale pełnił obowiązki ojca duchownego młodych kapłanów. W latach 1994- 2000 był rektorem Wyższego Seminarium Duchownego w Częstochowie. W 1999 r. na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie uzyskał stopień doktora teologii na podstawie pracy „Permanentna formacja duchowa kapłanów w świetle soborowych i posoborowych dokumentów Urzędu Nauczycielskiego Kościoła (1963-1994) napisanej pod kierunkiem ks. prof. Stanisława Urbańskiego.
20.04.2000 r. Ojciec Święty Jan Paweł II mianował ks. rektora Jana Wątrobę biskupem pomocniczym w Częstochowie ze stolicą tytularną Bisica. Sakrę biskupią przyjął w archikatedrze częstochowskiej w dniu 20 maja 2000 roku. Głównym konsekratorem był abp metropolita częstochowski Stanisław Nowak a towarzyszyli mu abp lubelski Józef Życiński i biskup pomocniczy częstochowski Antoni Długosz. Abp Stanisław Nowak ustanowił go wikariuszem generalnym archidiecezji częstochowskiej. Jako biskup pomocniczy i wikariusz generalny należał do Rady Kapłańskiej, Rady Duszpasterskiej i Kolegium Konsultorów. Do marca 2012 roku był także przewodniczącym Rady Ekonomicznej.
14.06.2013 roku Ojciec Święty Franciszek mianował Ks. biskupa Jan Wątrobę biskupem rzeszowskim. Jego zawołaniem biskupim są słowa: „Oto idę, aby spełniać wolę Twoją” (Ecce venio). W Konferencji Episkopatu Polski jest członkiem Komisji Duchowieństwa, przez dwie kadencje był delegatem KEP d.s. duszpasterstwa kobiet, a na ostatnim Zebraniu Plenarnym KEP w dniu 21 czerwca 2013 r. został wybrany przewodniczącym Rady do spraw Rodziny.

Słowo Biskupa Rzeszowskiego Jana Wątroby

Herb Bp Jan.jpg

Umiłowani Diecezjanie, Siostry i Bracia w Chrystusie.
1. W dniu 14 czerwca bieżącego roku ogłoszona została decyzja Ojca świętego Franciszka, który posyła mnie do Was, abym głosił Ewangelię i jako Wasz Biskup troszczył się o wspólnotę diecezjalną.

Spośród wielu myśli, uczuć i refleksji, jakie towarzyszą mi nieustannie od tamtego dnia i stale dojrzewają, na pierwsze miejsce coraz bardziej wysuwają się te, które już św. Paweł wyraził w swoim Liście do Rzymian. Pisze Apostoł: „Gorąco pragnę was zobaczyć, aby wam użyczyć nieco daru duchowego dla waszego umocnienia, to jest abyśmy się u was nawzajem pokrzepili wspólną wiarą – waszą i moją” (Rz 1,11-12).

Tak właśnie widzę i ja moją posługę pośród Was, jako wzajemne umacnianie się w wierze przez służbę prawdzie i pięknu Ewangelii, która poprowadzi nas do radosnego spotkania z Chrystusem. Bo też – jak nam to przypomniał papież Benedykt XVI - „u początku bycia chrześcijaninem nie ma decyzji etycznej czy jakiejś wielkiej idei, jest natomiast spotkanie z wydarzeniem, z Osobą, które nadaje życiu nową perspektywę, a tym samym decydujące ukierunkowanie” (Deus caritas est, 1). Nie ma nic piękniejszego i ważniejszego, co mógłbym zrobić z Wami i dla Was, jak właśnie prowadzić do takiego spotkania z Jezusem, jedynym Odkupicielem człowieka. Świat nie potrzebuje większego dobra, nawet jeśli często nie jest świadomy tej potrzeby. Tej prawdzie pragnę służyć z odwagą ale i z szacunkiem, by w wielu sercach rozniecić na nowo nadzieję, która nie zawodzi.

2. W tym historycznym momencie kieruję moje serdeczne pozdrowienie do Księdza Biskupa Kazimierza, ojca i budowniczego Rzeszowskiego Kościoła. Niech w tym pozdrowieniu usłyszy głęboki szacunek, podziw i wdzięczność za trud, który przyniósł tak piękne owoce 21-letniej posługi Ludowi Bożemu na tej ziemi. Bardzo liczę na współpracę i zapewniam o modlitewnej pamięci.

Braterskim pozdrowieniem obejmuję drogiego mi Księdza Biskupa Edwarda, wiernego i radosnego współpracownika Biskupa Kazimierza od pierwszych dni istnienia diecezji, niezmordowanego pielgrzyma jasnogórskiego, któremu już teraz dziękuję za okazaną mi życzliwość i pomoc.

Myślą obejmuję wszystkich kapłanów, diecezjalnych i zakonnych, pierwszych współpracowników w trudzie apostolskim. Szczególnie ciepłym pozdrowieniem ogarniam najstarszych braci, kapłanów seniorów, schorowanych i utrudzonych pracowników winnicy Pana a także alumnów naszego Seminarium, którzy pozwalają patrzeć w przyszłość z nadzieją i radością.

Pozdrawiam serdecznie kochane siostry zakonne i osoby życia konsekrowanego, powierzając ich modlitwie i siostrzanej miłości całą moją posługę w Kościele.

Serdeczną myśl kieruję do wszystkich rodzin naszego Kościoła, od których tak bardzo zależy jego dziś i jutro, jego wierność Chrystusowi i Jego nauce, jak również przyszłość Narodu i Ojczyzny. Chcę razem z Wami dzielić troski, starania ale i radości i nadzieje.

Z nadzieją i troską myślę też o ludziach młodych, uczniach i studentach odpoczywających na wakacjach, pytających o swe życiowe powołanie, poszukujących pracy a czasem sensu życia. Modlę się za Was i już liczę na pierwsze spotkania.

Wreszcie zwracam się do wszystkich samotnych, dotkniętych cierpieniem, dźwigających krzyż choroby, niesprawności czy choćby podeszłego wieku.. Już dziś niosę Was w swoim sercu, ale też proszę, byście swoje trudne doświadczenia ofiarowali za Kościół Rzeszowski, w tym za jego nowego pasterza.

3. Trzynaście lat temu jako zawołanie dla biskupiej posługi wybrałem słowa z Listu do Hebrajczyków: „Oto idę, aby spełnić wolę Twoją” (Hbr 10,9). Wskazują one przede wszystkim na tajemnicę Słowa Wcielonego, które przez całkowitą uległość woli Ojca, przez doskonałe posłuszeństwo dokonało dzieła zbawienia świata. Jednocześnie przypominają, że jest to podstawowe zadanie dla tych, których Pan powołuje i posyła, by kontynuowali Jego zbawcze dzieło. Dziś te słowa nabierają dla mnie szczególnego znaczenia. Nie tylko dlatego, że trzeba zostawić tak dobrze mi znany i bliski Kościół Częstochowski i stanąć na czele nowej wspólnoty wiary. To przede wszystkim nowe wezwanie do szukania, poznawania i pełnienia woli Bożej, do całkowitej uległości i posłuszeństwa Bożym zamysłom.

Tak czynił nasz Mistrz, dla którego pokarmem było wypełnić wolę Tego, który Go posłał (por. J 4,34), i który był posłuszny Ojcu aż do śmierci. Taka też była postawa Maryi, pokornej służebnicy pańskiej. W Jej „Fiat” słychać wyraźnie: oto idę, aby spełnić wolę Twoją. Bardzo pragnę iść z Wami, umiłowani bracia i siostry, drogami wiary w stylu i duchu Maryi z Nazaretu. Proszę Was, módlcie się dla mnie o tę łaskę.

4. We wspomnianym Liście do Rzymian św. Paweł modli się, by kiedyś otworzyła się przed nim droga, po której mógłby przybyć do wyznawców Chrystusa. (por. Rz 1,10). Modlitwa została wysłuchana.

Jak kiedyś dla Apostoła Narodów, tak teraz przede mną wije się taka droga. Nie jest to jednak droga z kamienia czy z asfaltu. To jest droga serca. To droga, na której chcę razem z Wami współuczestniczyć w prawdzie i miłosierdziu, w sprawiedliwości i pokoju. To droga, po której Duch Jezusa poprowadzi nas razem w ramiona Ojca.

Na tę wspólną drogę z serca wszystkim błogosławię w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Wasz Biskup Jan

stat4u

Reklamy ukazujące się w serwisie są
częścią statystyk STAT4U.
Parafia Katedralna nie ponosi
odpowiedzialności za ich treść.

Dziś jest: 12.08.2020. Joomla 2.5 templates. Parafia Katedralna Rzeszów 2012. Przygotowanie strony: zikomp. Redaktor: X.Bogusław.